Ramar risti hann rĂșnirnar
Poul F. Joensen
Ătgivin: 1967
SĂðutal: 119
Standur: góður
Perma: à harðari permu
INNIHALD (yrkingarnar Ă bĂłkini):
BeinisvÞrð
Ein Ăłkunn’maður
VåpnabrÞðurnir.
Slanguhalin
A evstu stund.
Båra við strond
Skinflugurnar
Og kavin hann feyk
SĂĄst tĂș ĂłvĂŠntað
VĂłnleys ĂĄstartrĂĄ
Til mĂtt dreymafljóð
Bon til Apollon
TĂŠr eiga lĂvið
Til hitt frelsta rĂkmenni
LĂt ĂĄ veruleikan
LĂvsdirvi
DrykkjuvĂsa
Til FĂžroyar
Til studentarnar Ă HoydĂžlum
Tað er ikki kappum likt
MĂn rĂłsa von
Mannsevni Ă fĂžroyingum
Athena og Venus hava meg kyst
NĂștĂmans alskhug
ĂstarprĂłgv
Til hina einastu
Sagt er.
Gott mĂłti illum
VĂsindalig heiðursheiti
Elskhugans happadrĂĄttur
Ivi Ă heljartĂð 1944
Eg falli ikki Ă fĂĄtt
BardagaĂșrslit
Orðið er fritt
Vil tĂș verða feitur
At elta Þrnir å stjÞrnuleið
Mitt liv
BlĂĄoygd,von
HĂłast eg ongantĂð eydnuna vann
Til andaliga skrobbeinið H. J. D.
Pegasus mĂn
AtomĂžldin og demokratiio
Atom-og rĂșmdarferðsĂžldin
FjĂžldin og frĂŠlsi
Teir fĂĄu og fjĂžldin.
Til mĂnar gomlu vinir
Mykle og Sangurin um rubinina reyou
Eydna og lyndi
Ăgongdar gĂžtur
Vardar av einglaveingjum
Profetarnir
Dogmatikk
Demokratisk samfelagsskipan
H. C. Hansen var her
LĂvsĂłtti tĂœnir-lĂvsdirvi bjargar »Varðin« legði Ășt ĂĄ andans hav
Illa parað
Liv, meðan lĂvið tĂș hevur Ă hond
TrĂșgv ĂĄ mĂĄtt tĂn og megi
Teir fĂĄu og fjĂžldin.
Sveinur og moyggj
Romanir og yrkingar
Yrkjari og sĂžguskrivari
TrÞll i orðum
Pól Gerhard,sålmaskaldið frÊga
ĂtrĂșnaðålit og sjĂĄlvĂĄlit
Ongland Europabani-
Ongin er eldri enn sinnalagið
Til FĂžroyar
Gudsmenn siga
Hitt deyðsÊrda skaldið
Sjålvmorð
Vit og kenslur
Atomskald
Við hvÞssum viti
HelvitisstrĂðið Ă Noreg
Til Esmar Gata
Ă rĂșmdarfero…….
Ymisk er njĂłtan av tĂłnlist
MĂĄl og stavseting
DĂžkklitao framtĂðarmynd
LÞgið er lyndio.
Lagnutung lĂvgan av teim lifĂžgru
ĂtrĂșni og heimspekinga heilaspuni
TÞðtĂðindi komin
Ymisk pisuslĂžg
FĂžroysk skaldaagna
Gull fram um vit
LĂvslĂłg og lyndi.
Sjålvgóðska
Yvirmaður lagnu sĂna
Skaldametarar
Ellisbrek
Til atfinningarmenn mĂnar
NĂș hava teir vunnið ĂĄ tĂŠr, kong Salamon
Farisearin og kraddarin
Tvinni paradĂs Ă at velja
NĂœĂĄrsveitsla Ă Kongo
Sjålvmyrðingslyndi vestanmanna
Ein dĂĄmlig framtĂðarmynd
Vismenn og fjĂžldin
SjĂĄlvmorð teirra hvĂtu
Hvi fer Russland sigrandi fram?
Attarbregði
Statistikkur………
MĂŠr bĂta ongir brandar ĂĄ-
Biologisk hugsan
Ofta bĂœr fals undir frĂðum skinni
Hoytrot ĂĄ Bryggjubakka
Amerikansk-ensk villmannaljóð
Ăvig hugsan
Eitt hjarta av gulli
Treiskt kvendi
Mikil framstig
Blindar hĂžnur
VÊl er livað
Anatema
Ringt skil
Modernaðir gandakallar
LĂvsins miðleysa mið
ĂtrĂșni
Flogvitið
Paulus. »Eg mĂĄ hvĂžnn dag strĂða«
FĂžroyar fremst
Stavnhaldið
Ă seinasta vali
TĂĄ lĂvið var nĂœtt
Ein lampuslĂžkkjari
Til Karsten, Kristjan og William
Bert er bróðurleyst bak
Rennið saman à ein flokk
Uppskot til landsstĂœrið.
Vigandi spjĂłtsoddi ĂĄ
TvĂžroyrarsangurin
Langtan Ă Ăștlegd
ĂtrĂłttarkvÊði
Eg var borin Ă heim ein Ăłdnardag
Havsins sangur um FĂžroyar
Markaðir menn
Onki at biða vio
Valrok
FĂžroyskur ĂĄstarsangur
Bachus og Bach
Ikki ov hĂĄtt, men ov lĂĄgt
Ein fÞroyskur friðarapostul
Til merkisdagin Ă FĂžroya skipasĂžgu
Krag og halanekarin
Krag og fĂžroyski sjĂĄlvstĂœrismaðurin
Til samgonguflokkarnar
SjĂĄlvstĂœri FĂžroya
Til Rikard Thomsen,skald
Til sjĂĄlvstĂœrislandsstĂœrið
Til Tummas Djurhuus
Tað er Þllum à kjÞtið borið
Harra Gud nåði tann mann
KvÞða til tey nĂœggju skaldini
SjĂĄlvstĂœrislandsstĂœrið
Til klandursvĂŠttini
Til sjĂĄlvstĂœrislandstĂœrið:
Til Ălav Michelsen og tey ungu skaldini
Til DĂĄnjal JĂłhan Ă KvĂtni
Til móður mĂna
William Smith Ă VĂĄgi
VinarkvÞða
Til HervĂžr FrĂðu
Kruschev og teir abstraktu halanegararnir
Til Hans Jakup Jacobsen Ă SmĂŠruni
Til Bjarna Niclasen
Rikard B. Thomsen
Hans Marius Eidesgaard
Maurentius Viðstein
Skilnaðarsangur til DĂĄnjal JĂłhan Ă KvĂtni
Um JĂĄkup Dahl, prĂłst
KvÞða til Elspu ĂĄ HĂžvdanum, KkakksvĂk
Poul Frederik Joensen
Niklas JĂłhannis Joensen
Skaldsins takkarkvÞða 1964
Venus og Bachus
Uppruni kĂŠrleikans
Til ein fÞðingardag
TĂžkk
Heimið
Her Ă tabernakli kvirra
Havsins stjĂžrna bjarta











